Waarom Uit je hoofd?
De naam klinkt misschien alsof je moet stoppen met denken. Dat bedoel ik niet. Ons hoofd is nuttig: we plannen ermee, we lossen problemen op en we proberen te begrijpen wat er gebeurt. Alleen staat ons hoofd bijna altijd aan, waardoor er weinig ruimte overblijft voor wat ons lichaam vertelt.
Dat merk je vaak pas achteraf. De spanning in je nek die er al de hele week zat, de vermoeidheid die je wegduwt tot het weekend, een ademhaling die hoog en kort blijft. Of je merkt pas dat iets te veel was als je al over je grens bent. Ondertussen blijft je hoofd piekeren, op zoek naar een oplossing.
Aandacht, geen blind volgen
Ik geloof niet dat je lichaam altijd automatisch weet wat goed is. Lichaamssignalen worden ook beïnvloed door oude gewoontes, angst, eerdere ervaringen en spanning. Een onrustig gevoel kan iets belangrijks aangeven, maar het kan ook een oud patroon zijn dat opspeelt.
Het gaat er dus niet om je lichaam blind te volgen in plaats van je hoofd. Het gaat om aandacht: opmerken wat er gebeurt, er even bij blijven en daarna, met je hoofd erbij, kijken wat je ermee doet.
Verschillende ingangen
Niet iedereen komt op dezelfde manier tot rust. Voor de een werkt bewegen, voor een ander net stilte. Sommigen hebben het meest aan een massage waarbij ze niets hoeven te doen, anderen aan klank, aan buiten zijn in de natuur of aan een gesprek dat vrij snel naar het lichaam gaat. Daarom werk ik met verschillende vormen en kiezen we samen wat op dat moment past.
Uit je hoofd gaat niet over stoppen met denken. Wel over af en toe opnieuw voelen.